Ασφόδελος

Ασφόδελος


Asphodelus microcarpus Sarl.
Οικ. Liliacea

  • ΄Αλλες ονομασίες:
    Σπερδούκλι, φενδυλιά, σκαρώνι, άρβυκας, σφερδούκλι, περιδρομόχορτο, καραβούνι, μπουρντένι.

    Ασφόδελος

    Χρησιμοποιούμενα μέρη:

    Ρίζες, βλαστοί, φύλλα, άνθη.

    Φυτό πολυετές, ύψους 1-1,5 μ. με λείο και ισχυρό βλαστό και ρίζες κονδυλώδεις. Έχει φύλλα πλατιά, τριγωνικά, γαλαζοπράσινα και μικρά, άνθη λευκά, διατεταγμένα κατά πυκνά «τσαμπιά»εμφανιζόμενα την άνοιξη.

    Οι κόνδυλοι συλλέγονται ή μετά την αποξήρανση των φύλλων ή πριν από την άνοιξη, καλό δε είναι να χρησιμοποιούνται αμέσως.

    Ανθοφορεί στο τέλος του χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης. Το φυτό αυτό αναπτύσσεται κάτω από δένδρα και σε σκιερά μέρη και υπάρχουν 12 είδη.

    Ο Ησύχιος το καταχωρίζει στα αρωματικά φυτά, ενώ κατά τον Αρίσταρχο η ρίζα του φυτού είναι εδώδιμη, με πολλά θρεπτικά συστατικά για τον άνθρωπο.

    Το συνάτταμε αυτοφυόμενο σε όλη την Ελλάδα, κυρίως σε άγονους και χέρσους αγρούς.

    Στο είδος αυτό αναφέρεται ο Ασφόδελος των αρχαίων, ο οποίος ήταν το σύμβολο του πένθους. Το φύτευαν στους τάφους και πίστευαν ότι με τις ρίζες.

    Κατά τον Ησίοδο, τον Πλούταρχο, τον Θεόφραστο και τον Διοσκουρίδη, οι ρίζες του θεωρούνταν εδώδιμες λόγω του αμύλου που περιείχαν.

    Μεγάλη κατανάλωση ριζών γινόταν από παλιά στα περίχωρα της Ερζερούμ, για την παραγωγή αλεύρου, γνωστού ως τσιρίσι.

    Η χρήση του είναι σημαντική στη φαρμακευτική και στη μελισσοκομία. Από την αρχαιότητα είναι γνωστή η φαρμακευτική του δράση σε παθήσεις καρδιακές, κίρρωση ήπατος αλλά και αποχρεμπτικό.

    Με βάση την άποψη του Διοσκουρίδη, το φυτό αυτό χρησιμοποιείται σε δαγκώματα φιδιών, πληγές γάγγραινας, κατά της τριχοφάγου καθώς και ως διουρητικό. Μπορούμε επίσης να το χρησιμοποιήσουμε για επούλωση πληγών.

    Ασφόδελος

    Στο Ισραήλ, το χρησιμοποιούν για να θεραπεύσουν εξογκώματα τα οποία εμφανίζονται στις αρθρώσεις των άκρων.

    Οι ρίζες του βοηθούν στη θεραπεία του ίκτερου, του εκζέματος, των ρυτίδων, πρηξίματα στα πόδια, ενώ δρα και ως αναλγητικό για το στομάχι.

    Σε κάποιες χώρες χρησιμοποιούν τις ρίζες του ασφόδελου, τις οποίες τις αποξηραίνουν πρώτα και έπειτα τις βράζουν στο νερό. Η κολλώδης ουσία που διασπάται από το φυτό είναι πλούσια σε άμυλο και όταν αναμειχθεί με πατάτα ή δημητριακά παρασκευάζεται το ασφοδελόψωμο.

    Ενεργειακή / μυστική χρήση.

    Ο ασφόδελος είναι το φυτό που υποδέχεται τις αδικοχαμένες ψυχές των ανθρώπων στον «ασφόδελο λειμώνα», όπου τριγυρνούσαν οι ψυχές των νεκρών και ευφραίνονταν από τις θυσίες προς τους θεούς που έκαναν οι ζωντανοί. Η άσχημη μυρωδιά του φυτού και τα άκομψα και χωρίς γοητεία άνθη του έχουν σχέση με τον σκληρό θάνατο και τον Κάτω Κόσμο.

    Με βάση τη μυθολογία, το φυτό συνδέεται με την Περσεφόνη και συμβολίζει την ζωή που αναγεννάτε μετά τον θάνατο.

    Οι αρχαίοι πίστευαν ότι ο ασφόδελος βοηθούσε τους νεκρούς να καταφτάσουν στην τελευταία τους κατοικία, να τρέφονται έστω ελάχιστα και να ευφραίνεται η ψυχή τους από τους κονδύλους τους, και γι αυτό το φύτευαν δίπλα στον τάφο τους.

    Το γκρίζο χρώμα του φυτού και το κίτρινο των ανθών συμβόλιζε τη μελαγχολία και την ωχρή εικόνα του θανάτου.

    Αν σας άρεσε το άρθρο Μοιραστείτε το

    facebook

Διαβάστε Επίσης

Καρυδιά
Καρυδιά

Δημοφιλή βότανο, που χρησιμοποιείται παραδοσιακά στην Ελλάδα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

lemon
Λεμονιά CITRUS limon

Η λεμονιά είναι το πιο αγαπημένο καρποφόρο δένδρο, που συναντάμε σε κάθε κήπο και αυλή των ελληνικών σπιτιών.